Niebezpieczeństwo w pracy związane z chemią budowlaną

Niebezpieczeństwo w pracy związane z chemią budowlaną

Niebezpieczeństwo w pracy związane z chemią budowlaną – w Stanach Zjednoczonych rocznie odnotowuje się niemal 200000 chorób i ponad 40000 ofiar śmiertelnych związanych z narażeniem w miejscu pracy na niebezpieczne chemikalia. Amerykański Departament Pracy, Bezpieczeństwa i Zdrowia w Pracy zareagował na rosnącą liczbę obrażeń, zapewniając dodatkowe przepisy, zasoby szkoleniowe i standardy, które zostały opracowane w celu zmniejszenia szkodliwego narażenia i zagrożeń dla pracowników w miejscu pracy.

Typowe chemikalia stosowane w budownictwie komercyjnym są niezbędnym komponentem remontów. Niestety są również źródłem zagrożeniach dla zdrowia, a nawet życia pracowników, którzy nieprawidłowo posługują się chemicznymi substancjami w pracy.

Niebezpieczeństwo w pracy związane z chemią budowlaną
Niebezpieczeństwo w pracy związane z chemią budowlaną

Istnieje wiele rodzajów chemikaliów, na które pracownicy budowlani mogą być narażeni na co dzień, w tym pestycydy i substancje zwalczające szkodniki, paliwa i oleje mechaniczne i smary, a także bakterie. Cztery powszechnie stosowane chemikalia i związki, które stanowią znaczące zagrożenie dla zdrowia pracowników budowlanych, to PVC, rtęć, ołów i środki zmniejszające ryzyko palności.

Polichlorek winylu jest substancją powszechnie stosowaną w budownictwie do pokrywania rur i przewodów elektrycznych jako skuteczny izolator budowlany. Z uwagi na skuteczność tej chemii budowlanej trudno zastąpić ją innymi środkami. Stosuje się go również w podłogach, środkach klejących, kanałach, izolacji bloków, pokryciach dachowych. Produkt uboczny wytwarzania i emisji uwalnianych, gdy polichlorek zaczyna się rozkładać, obejmują dichlorek etylenu, chlorek winylu i dioksyny. Klinicznie zgłaszano, że przedłużone narażenie na substancję i dioksyny przyczynia się do następujących chorób:

  • Obrażenia na poziomie komórkowym
  • Zwiększone ryzyko zachorowania na raka
  • Defekty wśród nowo narodzonych dzieci
  • Ryzyko bezpłodności

Udowodniono, że ołów jest kolejną niebezpieczną chemią stosowaną na budowie nawet w małych dawkach i wskaźnikach narażenia, ale na całym świecie w wielu procesach produkcyjnych nadal stosuje się ołów podczas lutowania i topienia, a także w instalacjach hydraulicznych, w tym rurach i kranach kuchennych. Jest również elementem, który wykorzystuje się podczas budowy źródeł wodnych.

Inne przykłady chemii budowlanej wykorzystywanej w celach remontowych

Rtęć jest dobrze znaną substancją chemiczną, a na całym świecie toczą się znaczące dyskusje na temat wpływu rtęci na zdrowie ludzi. Pomimo tego, że rtęć jest łatwo wchłaniana przez skórę, oczy i nos, wiadomo, że jest niezwykle niebezpiecznym elementem przyrody, jeśli nie jest możliwa do usunięcia z ciała. Spotkamy ją w miejscach wyposażonych w kompaktowe oświetlenie fluorescencyjne, niektóre urządzenia elektroniczne również zawierają rtęć oraz w termostaty komercyjne i mieszkaniowe zawierające ten pierwiastek. Rtęć znajdziemy również w akumulatorach przemysłowych (do bezprzewodowych urządzeń zasilających lub maszyn) zawierają one wysoki poziom rtęci. Wiele badań wykazało, że rtęć przyczynia się do poważnych kłopotów zdrowotnych, dlatego też wystawienie organizmu na jej działanie przez dłuższy czas jest wysoce niewskazane. Oto niektóre z chorób, na które narażone są osoby pracujące z chemią budowlaną zawierającą rtęć:

  • Negatywnie wpływa na rozwój dzieci
  • Przyczynia się do upośledzenia układu trawiennego
  • Powoduje choroby nerek i wątroby
  • Może być powodem cyklicznych zaburzeń widzenia

Fluorowcowane chemikalia budowlane zmniejszające palność niebezpiecznych obiektów są powszechne w większości materiałów budowlanych do budownictwa mieszkaniowego i komercyjnego. Mimo że eksperci ds. Bezpieczeństwa pożarowego zgadzają się, że obróbka chemiczna niewiele robi w celu ochrony budynku przed pożarem, nadal jest instalowana jako izolacja między ścianami i wokół okablowania jako środek ostrożności. Jednak wymogi kodeksu budowlanego wymagają stosowania chemikaliów zmniejszających palność.

Istnieją dwa znaczące zagrożenia dla zdrowia pracowników budowlanych. Podczas instalacji substancja może być wdychana lub wchłaniana przez skórę. W warunkach rozbiórki stanowią równie poważne zagrożenie, ponieważ uwalniają dużą ilość dymu i toksycznych gazów podczas ich rozkładania lub kontaktu z ciepłem i ogniem.

Pracownicy budowlani bardzo często nie zdają sobie sprawy z negatywnego wpływu chemii budowlanej na organizm

Istnieją dwa podstawowe problemy, jeśli chodzi o diagnozowanie obrażeń ciała i odniesienie zagrożenia w wyniku narażenia na chemikalia. Pierwszą kwestią jest to, że wielu pracowników nie zdaje sobie sprawy, że w ogóle byli narażeni na działanie jakiejkolwiek substancji chemicznej, dopóki nie pojawi się stan zdrowia związany z narażeniem toksycznym. Pracownicy mogą nie być w stanie przypomnieć sobie, kiedy zostali narażeni, w którym miejscu lub w jakich okolicznościach mieli kontakt z niebezpieczną substancją chemiczną.

W przeciwieństwie do innych bardziej powszechnych rodzajów obrażeń na placu budowy, w tym upadków, które są leczone w nagłych przypadkach, pracownik może opuścić miejsce pracy i nigdy nie wiedzieć, że został narażony na potencjalnie substancje chemiczne zagrażające życiu.

Doradca zawodowy

Doradca zawodowy

Doradca zawodowy – co powinniśmy wiedzieć na ten temat? W wielu przypadkach poszukujemy pracy – niezależnie od etapu kariery. Możliwe jest skorzystanie z pomocy doradcy zawodowego, który jest w stanie udzielić nam pomocy w tym zakresie. W praktyce jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, czym zajmuje się taki specjalista, a także dlaczego korzystanie z jego usług jest jak najbardziej uzasadnione.

Czym w praktyce zajmuje się doradca zawodowy? Jakie wykształcenie jest niezbędne do doradztwa zawodowego? Czym powinien charakteryzować się doradca zawodowy? Gdzie może pracować doradca zawodowy i ile zarabia? Odpowiedzi na te pytania znaleźć można w poniższym artykule, do którego przeczytania serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych czytelników. 

Czym w praktyce zajmuje się doradca zawodowy?

Doradca zawodowy
Doradca zawodowy

Przede wszystkim powinniśmy mieć świadomość tego, że doradca zawodowy to absolutnie nie ta sama osoba, co coach zawodowy. O ile granica pomiędzy tymi dwoma osobami jest płynna, to jednak profesje te znacząco się różnią. Doradca posiada konkretne zadania, bowiem każdorazowo zajmuje się określeniem słabych i mocnych stron osobowości. W wielu przypadkach przeprowadzany jest specjalistyczny test – to właśnie na jego podstawie możliwe jest wybranie określonej ścieżki kariery, która będzie najbardziej optymalna. Doradca zawodowy określi 1-2 profesje, w których znajdziemy się możliwie najlepiej. Później określane są konkretne cele do osiągnięcia. Z całą pewnością możemy zatem stwierdzić, że jest to osoba ułatwiająca stworzenie konkretnej ścieżki kariery. Niekiedy oferowana jest pomoc w napisaniu atrakcyjnego CV, wzmocnienia pewności siebie klienta, przygotowania do rozmowy kwalifikacyjnej, nauce skutecznego poszukiwania pracy. Głównym celem wcześniej wspomnianego specjalisty jest przygotowanie klienta do tego, by odnalazł się na rynku pracy.

Jakie wykształcenie jest niezbędne do doradztwa zawodowego?

Trudno jest jednoznacznie stwierdzić, jakie wykształcenie dla przyszłego doradcy zawodowego będzie najbardziej optymalne. Przydatne będą wszelkie nauki społeczne, do których zalicza się psychologię i socjologię. W praktyce najbardziej wartościowe są jednak zróżnicowane kursy i szkolenia – to właśnie na nich możliwe jest nie tylko zdobycie wiedzy praktycznej, ale również rozwinięcie umiejętności w wielu aspektach. Najlepsi doradcy przez cały czas inwestują w swój rozwój, jednocześnie starają się aktualizować swoją wiedzę. Wbrew pozorom jest to niemalże konieczny warunek, jeśli chcielibyśmy wykonywać swoją pracę możliwie najlepiej. Warto zdawać sobie sprawę z tego, że najważniejsza jest ponadprzeciętna znajomość rynku pracy. Doradca zawodowy może na bieżąco śledzić zmieniające się trendy, a także charakterystyki branż i zawodów. 

Czym powinien charakteryzować się doradca zawodowy?

Wiemy już, jakie wykształcenie i umiejętności są niezbędne, jeśli chcielibyśmy mówić o doradztwie zawodowym. Jakie cechy charakterystyczne są jednak najbardziej pożądane? Kluczowe są ponadprzeciętnie rozwinięte umiejętności interpersonalne. W zawodzie tym przydatna jest komunikatywność bądź łatwość nawiązywania nowych kontaktów. Wbrew pozorom cechy te uznawane są za niezbędne, jeśli jesteśmy zainteresowani pracowaniem z ludźmi, a także udzielaniem im pomocy. Czego jeszcze wymaga się od dobrego doradcy zawodowego? Jedną z takich cech jest empatia. Nie w sposób nie wspomnieć o umiejętności słuchania i o szybkim wyciąganiu wniosków. Często na podstawie samej rozmowy będziemy musieli doradzić, jaka ścieżka kariery wydaje się być najbardziej optymalna. Dobry doradca zawodowy jest asertywny – potrafi stanowczo wyrazić swoje zdanie i na podstawie swojego doświadczenia polecić odpowiednią pracę. Oczywiście nie należy zapominać o poprawności wypowiadania się. Osoby, które nie potrafią sprawnie składać zdać, nie są uznawane za odpowiednie. 

Gdzie może pracować doradca zawodowy i ile zarabia?

Okazuje się, że doradca zawodowy może pracować w wielu miejscach. Jak można zauważyć, na rynku znajduje się coraz większa liczba firm, które zajmują się coachingiem bądź doradztwem zawodowym w sposób profesjonalny. To właśnie tam możemy spodziewać się, że zarobki będą najkorzystniejsze. Doradca zawodowy w dużej mierze stał się także stanowiskiem na wyższych uczelniach i w urzędach pracy. Wówczas podejmowana jest współpraca nie tylko z ludźmi starszymi i doświadczonymi życiowo, ale również z młodszymi, który dopiero wkraczają na rynek pracy. Jakich zarobków może oczekiwać doradca zawodowy? Wbrew pozorom trudno jest jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, bowiem jest to zależne od doświadczenia, a także od miejsca, w którym doszło do zatrudnienia. Łatwo można się jednak domyślić, że najwięcej zarabiają te doświadczone osoby, które pracują w firmach prywatnych, ewentualnie stricte szkoleniowych. Niestety najniższe wynagrodzenie występuje w przypadku instytucji publicznych, co warto mieć na uwadze. Średnia pensja wynosi około 4000 zł brutto. Doradca zawodowy to praca, która jest jak najbardziej przyszłościowa. 

Jakie prawa ma ochroniarz?

Jakie prawa ma ochroniarz?

Jakie prawa ma ochroniarz? Ochroniarze zatrudniani są w wielu rozmaitych miejscach, w których wymagana jest ochrona mienia, ludzi lub porządku w czasie imprez masowych. Pracowników agencji ochrony osób i mienia spotkać można w sklepach, bankach, miejscach użyteczności publicznej. Obecni są podczas transportu gotówki do bankomatów, widujemy ich w telewizji kiedy dyskretnie ochraniają osoby publiczne. Jakie prawa ma ochroniarz i z czego wynikają te uprawnienia?

Z czego wynikają prawa ochroniarza?

Widząc ochroniarza w sklepie czy w banku zastanawiamy się czasem, jakie rzeczywiście są jego uprawnienia? I dlaczego w ogóle ochroniarzom mają przysługiwać jakieś szczególne prawa, skoro nie są naprawdę funkcjonariuszami służb mundurowych?

Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, uprawnienia pracowników ochrony reguluje artykuł 26 ustawy o ochronie osób i mienia z 22 sierpnia 1997. Uprawnienia te nie przysługują jednak automatycznie wszystkim osobom zatrudnionym przez firmę ochroniarską. Zgodnie z zapisem ustawy, szczególne uprawnienia przysługują jedynie kwalifikowanym pracownikom ochrony.

Kim jest kwalifikowany pracownik ochrony?

Kwalifikowanym pracownikiem ochrony będzie tylko taka osoba zatrudniona w agencji ochrony, która spełniła określone wymagania ustawowe i została, na swój wniosek, wpisana na listę kwalifikowanych pracowników ochrony. Taki ochroniarz otrzymuje legitymację z numerem identycznym z tym na liście.

Wymagania, które należy spełnić przed złożeniem wniosku o wpis na listę kwalifikowanych pracowników ochrony to:

  • nieposzlakowana opinia, potwierdzona przez komendanta policji, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania;
  • zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia, umożliwiającym pełnienie obowiązków pracownika ochrony,
  • dokumenty potwierdzające teoretyczne i praktyczne przygotowanie do zawodu (np. certyfikaty i zaświadczenia o ukończeniu kursów z zakresu samoobrony, szkoleń w zakresie ochrony osób i mienia, pozwolenie na broń palną itp.)

Kwalifikowany pracownik ochrony podlega dodatkowej weryfikacji co 5 lat. Wpis na listę potwierdza nie tylko zdolność i predyspozycje do wykonywania zawodu, ale również możliwość skorzystania z ustawowych uprawnień.

Prawo do legitymowania

Jakie prawa ma ochroniarz?
Jakie prawa ma ochroniarz?

Co jakiś czas słyszy się opinie, że ochroniarz nie ma prawa żądać od nikogo dowodu tożsamości. Nie jest to jednak zgodne z prawdą. W czasie realizacji obowiązków związanych z dozorem mienia czy ochroną fizyczną obiektów, kwalifikowany pracownik ochrony może zażądać wylegitymowania się od osoby, która jego zdaniem nie posiada uprawnień do przebywania na określonym terenie. W takiej sytuacji ochroniarz ma również prawo nakazania opuszczenia miejsca lub wyprowadzenia osoby nieupoważnionej poza dozorowany teren. Ochroniarz jest również upoważniony do dokonania zatrzymania takiej osoby i przekazania jej funkcjonariuszom upoważnionych służb (czyli np. policji).

Czy ochroniarz ma prawo do przeszukania osoby, którą podejrzewa o posiadanie określonych przedmiotów?  Może chodzić o przedmioty pochodzące z kradzieży sklepowej lub takie, których wnoszenie nie jest dozwolone – np. szklane butelki podczas koncertu. Okazuje się, że ochroniarz, nawet kwalifikowany, nie może samodzielnie przeprowadzić rewizji. Może jednak, podejrzewając złamanie prawa w tym zakresie, zatrzymać daną osobę i wezwać policję. Może również poprosić o dobrowolne pokazanie zawartości torby, licząc na współpracę osoby nie mającej nic do ukrycia.

Oczywiście, osoba poddawana takiej kontroli ma również prawo zażądać okazania legitymacji służbowej przez pracownika ochrony.

Prawo do użycia przymusu bezpośredniego

Ochroniarz kwalifikowany posiada ustawowe uprawnienie do zastosowania przymusu bezpośredniego w przypadku konieczności zatrzymania, przetransportowania lub obezwładnienia osoby zagrażającej chronionym dobrom. Może więc zastosować przymus w przypadku osoby stwarzającej zagrożenie dla innych osób lub zagrażającej mieniu (np. poprzez akty wandalizmu czy kradzieży). Prawo to nie obejmuje możliwości stosowanie siły do przeprowadzenia ataku.

Środki przymusu bezpośredniego dotyczą możliwości użycia siły fizycznej, pałki służbowej, założenia kajdanek czy użycia ręcznych rozpylaczy środków obezwładniających. Oczywiście zastosowane środki musza być każdorazowo proporcjonalne do występującego zagrożenia.

Prawo do użycia broni palnej

Prawo do użycia broni palnej przysługuje ochroniarzom kwalifikowanym wyłącznie w określonych przypadkach. Należą do nich:

  • konieczność odparcia bezpośredniego, bezprawnego zamachu na życie lub zdrowie ochroniarza lub osób trzecich, ważne obiekty podlegające ochronie bądź na mienie, o ile mogłoby to pociągnąć zagrożenie dla zdrowia lub życia ochroniarza;
  • konieczność przeciwstawienia się osobie, która nie reaguje na wezwanie do porzucenia broni, materiału wybuchowego lub innego niebezpiecznego przedmiotu;
  • próba odebrania broni uprawnionemu pracownikowi ochrony.

Chociaż uprawnienia ochroniarzy w tym zakresie wydają się dość szerokie, to jednak w przypadku takich zadań jak transport znacznych sum pieniędzy lub ochrona osobista vip, brak tego prawa uniemożliwiałby realizację obowiązków.

Ograniczenia uprawnień ochroniarza

Ochroniarz nie ma prawa używać środków przymusu bezpośredniego w przypadku kobiet o widocznej ciąży, osób starszych, wyraźnie niedołężnych lub niepełnosprawnych oraz dzieci do ukończenia 13 roku życia. W każdej sytuacji budzącej wątpliwości, zmuszony jest wezwać policję. Wyjątkiem może być jedynie konieczność podjęcia obrony koniecznej.

Fundacja - jaka księgowość?

Fundacja – jaka księgowość?

Fundacja – jaka księgowość? W pewnych sytuacjach możemy zechcieć założyć fundację – powstaje wtedy pytanie – na jaką księgowość powinniśmy się zdecydować?

Czym jest fundacja?

Zanim przejdziemy do spraw takich jak prowadzenie pełnej księgowości musimy odpowiedzieć sobie na pytanie: czym właściwie jest fundacja? Jest to funkcjonująca w prawie forma organizacji pozarządowej. Zaraz po stowarzyszeniach, fundacja jest drugą co do popularności formą tego typu organizacji. Jej istotnym elementem jest kapitał. Musi on być z założenia poświęcony realizacji pewnego określonego celu. To, jaki to jest cel i na jakich zasadach jest realizowany określa statut danej fundacji. Ważne jest również to, że fundacja nie ma członków. O jej działaniu oraz dyspozycji kapitałem finansowym w całości decyduje jej twórca. To właśnie dlatego fundacja jest bardziej niezależną formą organizacji niż na przykład stowarzyszenie lub korporacje.

Skąd pochodzi nazwa fundacja?

Fundacja – nazwa tej organizacji nawiązuje bezpośrednio do jej założeń. Jej etymologia nawiązuje do słów pochodzących z języka łacińskiego, choć nie wiemy których dokładnie. Najbardziej prawdopodobne są:

  • fundus – oznaczające grunt, czy też posiadłość lub majątek,
  • fundatio – oznaczające założenie,
  • fundare – oznaczające umocnienie czy też utwierdzenie.

Bez względu na to, od którego z tych słów pochodzi współczesne słowo fundacja, wszystkie pięknie podkreślają cel i znaczenie tego typu organizacji.

Zobacz także:

Skąd wziął się pomysł na fundacje?

Fundacje zakładane były już wcześniej w innych częściach świata, ale w Polsce dotyczące ich regulacje zostały wprowadzone dopiero w 1984 roku. To właśnie wtedy firmy księgowe po raz pierwszy otrzymały jasne informacje jak prowadzić księgowość fundacji. Reguluje to ustawa z dnia 6 kwietnia 1944 r. o fundacjach, oraz wszystkie dalsze związane z nią przepisy.

Jakie są rodzaje fundacji?

Fundacja - jaka księgowość?
Fundacja – jaka księgowość?

Wraz z regulacjami prawnymi dotyczącymi fundacji wyodrębniło się kilka rodzajów tego typu organizacji. Podzielić można fundacje:

  • Ze względu na rozwiązania sukcesji rodzinnych firm,
  • Ze względu na sposób działania,
  • Ze względu na fundatora,
  • Ze względu na cel,
  • Ze względu na formę podejmowanych działań,
  • Ze względu na odbiorcę,
  • Ze względu na obszar działalności.

Ze względu na rozwiązania sukcesji rodzinnych firm – są to zazwyczaj fundacje rodzinne, które mają wejść do prawa polskiego w 2022 roku.

Ze względu na sposób działania – chodzi tutaj o sposób działania, jaki przyjmują fundacje w momencie powołania. Wyróżniamy tutaj fundacje świadczące usługi, filantropijne oraz rzecznicze.

Ze względu na fundatora – przy tym podziale wyłaniają się fundacje prywatne, korporacyjne oraz publiczne.

Ze względu na cel wyróżniamy natomiast fundacje pożytku publicznego, lub pożytku własnego albo pożytku mieszanego łączącego w sobie dwa poprzednie pożytki.

Ze względu na formę podejmowanych działań możemy wyróżnić fundacje, które są grantodawcze lub operacyjne. Działalność pierwszych polega na finansowaniu działalności innych organizacji, zaś drugich – na finansowaniu swoich własnych przedsięwzięć.

Ze względu na odbiorcę wyróżniamy natomiast fundacje, które nazywamy: służebnymi, obywatelskimi lub interesu grupowego.

Ze względu na obszar działalności jak łatwo się domyślić wyróżnić możemy fundacje, które są międzynarodowe, lub krajowe albo wręcz lokalne.

Biuro księgowe pomoże nam zdecydować jaki rodzaj księgowości będzie odpowiedni dla typu fundacji, który chcemy założyć.

Czy fundacja potrzebuje księgowości?

Bo oczywiście jak każda inna organizacja pozarządowa, potrzebują księgowości. Księgowa lub księgowy ma za zadanie ewidencjonować absolutnie wszystkie zdarzenia finansowe w obrębie fundacji. Zapewnia to przejrzystość co do zasad jej działania oraz finansowania. Tylko w ten sposób możemy dowieść, że nasza fundacja działa i pozyskuje finanse na realizowane cele zgodnie z obowiązującym w danym kraju lub krajach prawem.

Co roku nasza fundacja zobowiązana będzie również do złożenia tak zwanego corocznego sprawozdania finansowego, zwanego inaczej bilansem. Nie możemy pozwolić sobie na to, by któregoś roku pominąć ten obowiązek. Sprawozdanie składamy zawsze, rokrocznie, nie możemy przy tym przekroczyć ostatecznej daty jaką jest 10 lipca. Co składa się na takie sprawozdanie? Są to przede wszystkim:

  • Bilans finansów fundacji,
  • Rachunek zestawiający zyski oraz straty fundacji,
  • Dodatkowe informacje.

Co więcej, jeśli fundacja prowadzi dodatkowo działalność gospodarczą, sprawozdanie finansowe musimy złożyć do KRS, czyli do Krajowego Rejestru Sądowego.  Jeśli natomiast nasza fundacja należy do kategorii fundacji pożytku publicznego, kolejnym obowiązkiem który nas dotyczy jest umieszczenie bilansu w internetowej bazie sprawozdań. Zazwyczaj wszystko to nie są czynności, z którymi jesteśmy w stanie poradzić sobie sami. Prawo jest zawiłe i pełne niuansów, które najlepiej znane są profesjonalistom, firmy księgowe poradzą sobie więc z tym najlepiej.

Fundacja – jaka księgowość?

Takie firmy księgowe  pomogą również zdecydować jakiego rodzaju księgowość będzie najlepsza dla naszej fundacji. Często różni się ona od księgowości, którą prowadzimy z zwykłych firmach, co więcej musi ona być częścią zatwierdzonego przez fundację systemu księgowości.

Dodatkowe pieniądze z pracy zdalnej

Dodatkowe pieniądze z pracy zdalnej

Dodatkowe pieniądze z pracy zdalnej – możliwość zarobienia dodatkowych pieniędzy jest atrakcyjna dla większości ludzi. Oznacza to, że dotychczasowe liczenie każdego wydanego pieniądza przestaje mieć znaczenie i można zacząć powiększać swoje oszczędności. Jednak podejmowanie się dodatkowej pracy poza własną firmą jest trudne i wymaga dużych nakładów czasu oraz sił. Dlatego też, warto zainteresować się różnymi formami pracy zdalnej, którą można wykonywać w dowolnym, wybranym przez siebie czasie oraz miejscu.

Pisanie

Umiejętności pisania uczy się już od początków edukacji. Jest to umiejętność, którą z powodzeniem można przekuć w pracę zarobkową. Poszukując dodatkowych możliwości zarabiania, oprócz stałej pracy na etacie w swoim zawodzie, warto zainteresować się właśnie pisaniem. Form pisania jest bardzo dużo i tylko od nas samych zależy na jaką się ostatecznie zdecydujemy. Dla osób cierpliwych, które chcą przekazywać własną wiedzę i docierać z nią do wielu osób, sposobem na pisanie będzie prowadzenie bloga. Aby zacząć zarabiać na pisaniu bloga, należy zgromadzić pewnych odbiorców i podejmować się różnorodnych współprac. Jest to z pewnością zajęcie bardzo przyjemne i satysfakcjonujące, jednak wymagające jednocześnie dużej cierpliwości i zaangażowania. Transkrypcje to kolejny sposób na zarabianie na pisaniu. Transkrypcje to inaczej pisemny zapis nagrań, którymi mogą być między innymi filmy, podcasty, wywiady, słuchowiska lub wiele innych form. Popularność różnego rodzaju form aktywności internetowej stale wzrasta. Coraz więcej osób poszukuje ciekawych informacji i ekspertów właśnie w internecie, jednak nie zawsze mają oni czas i możliwość na przesłuchanie nagrania. Dlatego też transkrypcje cieszą się wielką popularnością i twórcy internetowi poszukują osób do pisania. Możliwość powrócenia do materiału w formie pisemnej jest bardzo dogodna dla osób nie mających wiele czasu na co dzień. Jeszcze innym sposobem na zarabianie na pisaniu jest tworzenie artykułów i redagowanie zamówionych tekstów na poszczególne strony internetowe. Najlepszym sposobem jest znalezienie tematów, w których posiada się największą wiedzę i pisanie o znanych sobie zjawiskach, procesach lub dziedzinach codziennego życia. Pisanie nie jest jednak dla każdego, ponieważ wymaga poprawności stylistycznej, ortograficznej i łatwości formułowania swoich myśli w formie pisemnej. W przypadku, gdy pisze się transkrypcje konieczna jest także pełna zgodność z oryginalnym materiałem.

Twórczość internetowa

Dodatkowe pieniądze z pracy zdalnej
Dodatkowe pieniądze z pracy zdalnej

Coraz więcej dziedzin życia przenosi się w obecnych czasach do internetu. Oznacza to, że w internecie możliwości jest całe mnóstwo i stale ich przybywa. Osoby, które mają pojęcie i wiedzę w określonych dziedzinach, mogą przekazywać ją w sposób interesujący swoim odbiorcom. Sposobów na twórczość internetową jest wiele. Między innymi jest to prowadzenie kanałów w social mediach, na których przedstawia się tematy z zakresu określonych tematów. Bardzo dużą popularnością cieszą się także tematy lifestylowe. Coraz chętniej wybieraną formą twórczości internetowej jest także prowadzenie kanałów na youtube gdzie tematyka filmów bywa bardzo różnorodna. Podcasty lub wywiady z innymi osobami, także cieszą się sporym gronem zwolenników, jednak należy pamiętać jak ważne są transkrypcje tego typu nagrań dla osób preferujących słowo pisane. Największą część zarobków w internecie przynoszą współpracę reklamowe twórców internetowych z różnorodnymi firmami. Ważne dla wiarygodności i efektywności w reklamowaniu jest jednak zachowanie umiaru oraz dużej rozwagi. Przyjmowanie wszystkich współprac tylko ze względu na wysokie zarobki, może bardzo szybko prowadzić do utraty swoich odbiorców oraz ich zaufania. Grono odbiorców jest najważniejszym elementem twórczości internetowej, ponieważ to oni sprawiają, że współprace są wysoko opłacane i pojawiają się regularnie.

Zdalna praca zawodowa

Dla osób, którym żadna z wymienionych form nie odpowiada, najlepszym rozwiązaniem jest przeniesienie swojej dotychczasowej pracy zawodowej do internetu. Warto próbować znaleźć zlecenia lub nawet stanowiska w poszczególnych firmach, które pozwalają na całkowicie zdalny tryb pracy. Ogromną zaletą takiego rozwiązania jest znajomość procesów i mechanizmów, których w innych zawodach należy się najpierw nauczyć. Przyjmowanie zleceń i pracy w swoim zawodzie w formie zdalnej to ogromna oszczędność czasu, który należałoby poświęcić na szkolenia i czasem nieudane próby. Coraz więcej firm z siedzibami stacjonarnymi również oferuje swoim pracownikom zdalne formy pracy. Będąc zatrudnionym na etacie, można wykonywać swoje obowiązki przebywając w domu lub dowolnym innym miejscu. Często jednak jest to forma pracy, która wymaga wykonywania swoich obowiązków w pełnym wymiarze godzin i według ściśle określonego grafiku. Bardzo popularną formą pracy zawodowej wykonywanej w sposób nie wymagający przebywania w biurze jest bycie przedstawicielem. Coraz więcej firm decyduje się na zatrudnianie przedstawicieli na jasno określonych zasadach współpracy, którzy uzyskują przychody zgodne ze swoim nakładem pracy i ogólną efektywnością.

Jak zostać detektywem?

Jak zostać detektywem?

Jak zostać detektywem? Od kilku lat różne telewizje emitują programy detektywistyczne, w których klient składa zamówienie śledzenia jakieś osoby, mówi o swoich podejrzeniach, a dzielni detektywi wykonują zadanie dostarczając zleceniodawcy oczekiwanych dowodów lub ratując ludzi z opresji. Zawód detektywa w społecznej opinii jest ciekawy, emocjonujący, dostarczając mnóstwa wrażeń i przygód, a przede wszystkim  zapewnia dostatnie życie. Wiele osób uważa, że współczesny detektyw działa podobnie do Sherlocka Holmesa, tyle że stosowane są nowoczesne technologie.

Kandydat na detektywa

Jak zostać detektywem?
Jak zostać detektywem?

Zawodem detektywa interesuje się coraz więcej osób. Idealny kandydat na detektywa powinien być osobą kreatywną, spostrzegawczą,  dociekliwą. Ważne jest, aby osoba, która planuje zostać detektywem, zauważała zdarzenia i sytuacje, które umykają innym ludziom, lubiła pracę z dreszczykiem adrenaliny i nowe wyzwania. Absolutnym minimum, jeżeli chodzi o wykształcenie, jest ukończenie szkoły średniej i posiadanie średniego wykształcenia. Wymagany wiek to przynajmniej 21 lat. Osoby, które w przeszłości pracowały w służbach mundurowych: wojsko, policja, straż graniczna, Urząd Ochrony Państwa lub sądzie, prokuraturze, administracji publicznej nie mogą mieć rozwiązanego stosunku pracy z poprzednim pracodawcą za pomocą zwolnienia dyscyplinarnego. Kandydat na detektywa powinien mieć pozytywną opinię lokalnego komendanta policji. Najwięcej detektywów  to byli pracownicy policji lub innych służb mundurowych. Osoba, która chciałaby zostać detektywem powinna  dotrzymywać tajemnicy i posiadać umiejętność kojarzenia faktów. Kandydat powinien posiadać zdolność psychiczną do wykonywania czynności w zakresie usług detektywistycznych, stwierdzoną orzeczeniem lekarskim oraz nie może być skazany prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub za przestępstwo skarbowe popełnione z winy umyślnej.

Kurs na detektywa

Kurs detektywistyczny jest konieczny, aby przystąpić do egzaminu i uzyskać licencję detektywa. Szkolenie obejmuje zagadnienia ochrony danych osobowych, ochronę informacji niejawnych, przepisy regulujące prawa i obowiązki detektywa oraz zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych.  Osoba, która ukończyła kurs, otrzymuje zaświadczenie zgodne ze wzorem określonym w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 16 grudnia 2013 w sprawie szkolenia dla osób ubiegających się o wydanie licencji detektywa.

Tematyka kursu detektywistycznego

Uczestnicy kursu detektywistycznego z zakresu ochrony danych osobowych przerabiają następujące zagadnienia: pojęcie danych osobowych, zasady przetwarzania danych osobowych, zasady rejestracji i prowadzenia zbiorów danych osobowych, organy ochrony danych osobowych, odpowiedzialność karna związana z naruszeniem lub złamaniem przepisów o ochronie danych osobowych. Kolejnym zagadnieniem omawianym na szkoleniach na licencję detektywa jest ochrona informacji niejawnych. Słuchacz zapoznaje się z taką tematyką jak: pojęcie informacji niejawnych,  informacje podlegające ochronie na podstawie ustawy o ochronie informacji niejawnych, klasyfikacja informacji niejawnych i zasady ich ochrony, zasady dostępu do informacji niejawnych oraz ich przetwarzania i odpowiedzialność karna związana z nieprzestrzeganiem przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych.  Uczestnicy kursu poznają uprawnienia i obowiązki detektywa oraz zagadnienia odpowiedzialności karnej w tym zawodzie. Przyszli detektywi poznają przepisy regulujące zasady wykonywania działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych.

Ile zarabia detektyw?

Praca detektywa przedstawiana jest jako dobrze płatna. W rzeczywistości zarobki zależą od wielu czynników: doświadczenia, lokalizacji agencji (więcej zarabiają detektywi pracujący w agencjach detektywistycznych w dużych miastach), cennika usług danej agencji oraz ilości zleceń. Średnio początkujący detektyw po kursie bez doświadczenia w pracy może liczyć na zarobki od 2500-3500 złotych, czyli mniej więcej tyle, ile zarabia się w innych branżach. Wraz z nabywaniem doświadczenia, sukcesami w pracy, zarobki rosną.  Najlepsi w swoim fachu zarabiają kilkakrotnie więcej. W pracy detektywa bardzo ważna jest satysfakcja z rozwiązania trudnej sprawy, z pomocy osobie, która była w stanie zagrożenia życia. Zawód detektywa to zajęcie dla osób, które lubią odrobinę adrenaliny i nie tolerują w pracy nudy i monotonii. Detektyw mierzy się z różnymi sytuacjami, poznaje wiele ludzi.

Zawód detektywa jest uzyskiwany po ukończeniu kursu i uzyskaniu licencji. Istnieją kursy dokształcające detektywów, w trakcie których nabywa się umiejętności prowadzenia obserwacji w różnych sytuacjach, np.: w środkach komunikacji miejskiej, w miejscach publicznych, typu: galerie handlowe, biblioteki, szkoły, restauracje, kina, lotniska oraz uczą się sporządzania dokumentacji z obserwacji, np.: obróbki zdjęć i materiałów video. Zawód detektywa zyskuje uznanie w oczach opinii społecznej, co jest widoczne po wzroście zainteresowań tymi usługami. Więcej informacji na stronie.

Pracownicy z Ukrainy

Pracownicy z Ukrainy

Siła robocza napływająca do Polski, pracownicy z Ukrainy, stała się już faktem. W każdym mieście w ciągu dnia udaje się usłyszeć ukraiński język. Coraz więcej Ukraińców decyduje się na przeniesienie do Polski z myślą o lepszych zarobkach, a także podwyższeniu dotychczasowej stopy życiowej. Dla jednych Polska jawi się więc jako azyl, a dla drugich jako miejsce przejściowe, bo nie da się ukryć, że także spora część Ukraińców robi wszystko, by przedostać się na Zachód, czyli krainę wiecznej szczęśliwości, także w oczach wielu Polaków.

Jak radzą sobie w naszym kraju pracownicy z Ukrainy w czasie wolnym od pracy, gdy nie trzeba wstać o wczesnych godzinach i pracować w pełnym wymiarze lub z nadgodzinami. Dziś postanowiliśmy przyjrzeć się nieco bliżej zjawiskom, które łączą wszystkich Ukraińców w czasie wolnym od pracy, choć takiego w praktyce nie ma znowu tak wiele. Pracownikom ze Wschodu najbardziej wszak zależy na tym, aby czas spędzony w Polsce jak najlepiej wykorzystać na zdobycie pieniędzy. Pracują nie tylko dla zaspokojenia własnych potrzeb, ale także po to, aby pomóc najbliższym, którzy pozostali na Ukrainie i nierzadko żyją w więcej, niż skromnych warunkach.

Święta a praca Ukraińców w Polsce

Pracownicy z Ukrainy
Pracownicy z Ukrainy

Jak wiadomo, większość obywateli Ukrainy jest wyznania prawosławnego. Wigilię świąt Bożego Narodzenia obchodzi się tam 6 stycznia, czyli w czasie, kiedy Polacy są już dawno po Bożym Narodzeniu i czczą w ten dzień Trzech Króli docierających do żłóbka Jezusa. Co w takim razie robią pracownicy z Ukrainy w sytuacji, gdy większość Polaków świętuje Boże Narodzenie? Pomysły są różne. W tym czasie nie pracuje większość zakładów produkcyjnych, a właśnie tam przecież jest zatrudnionych najwięcej Ukraińców. Można więc skorzystać z urlopu lub wyjechać do bliskich, do domu, gdzie nierzadko spędza się czas już do ukraińskich świąt Bożego Narodzenia. Dla wielu pracowników ze Wschodu leżenie plackiem w czasie polskich świąt jest jednak nie do wybaczenia, bo chwytają się tak naprawdę każdego zajęcia, byle tylko do budżetu wpadła jakaś dodatkowa kasa. Oszczędności to zawsze oszczędności, nie można marnować czasu i trzeba wykorzystywać każdą chwilę – to zazwyczaj podstawowa dewiza Ukraińca w Polsce.

Z dala od domu ale z pozytywnym nastawieniem

Choć większość zakładów produkcyjnych w okresie świąt Bożego Narodzenia decyduje się zamykać swoje podwoje, dając tym samym pracownikom sporo wolnych dni na koniec roku, znajdziemy także takie, którym zależy na tym, by praca w nich toczyła się nieprzerwanie i niezależnie od świąt oraz panujących obyczajów. W takich fabrykach i zakładach pracownicy z Ukrainy są właściwie na wagę złota. Polak chce mieć święta i z przyjemnością schodzi ze stanowiska roboczego już 23 grudnia, a jeśli będzie to możliwe to nawet wcześniej, a pracownik z Ukrainy bez mrugnięcia okiem zdecyduje się nie tylko pracować w okresie świątecznym, ale nawet dla dodatkowej premii pozostać przy nadgodzinach! Dlaczego tak się dzieje? To, że w czasie świąt można zarobić znacznie więcej, niż w dni powszednie, to tylko część wytłumaczenia. Tak naprawdę tęsknota za najbliższymi w czasie świąt, nawet nie prawosławnych, jest dla wielu tak duża, że już lepiej w pełni oddać się pracy, odłożyć dodatkowe pieniądze i przyjechać po kilku miesiącach, w połowie przyszłego roku, w glorii chwały do domu i rodziny.

Zajęcia dorywcze dla Ukraińców w przeddzień lub w czasie świąt

Mający sporo czasu wolnego w czasie naszych świąt, pracownicy z Ukrainy poświęcają czas na szereg dodatkowych zajęć, byle tylko nie przesiadywać w wynajmowanych mieszkaniach czy ciasnych pokojach na stancjach. Ofert ogłoszeń w prasie a propos dodatkowych zajęć jest całe mnóstwo, dlatego nie ma co narzekać na możliwości znalezienia dorywczej pracy na chwilę, kilka godzin lub dni. Ukraińcy tak naprawdę nie mają oporów przed żadną pracą. Dziewczyny chętnie bywają kelnerkami oraz pomocnicami przy rozpakowywaniu towarów w supermarketach. Mężczyźni w czasie śnieżyc najmują się do odśnieżania dachów, sprzątania podwórek. Niektórzy nie widzą oporów przed wejściem w rolę Świętego Mikołaja w czasie, gdy przed samymi świętami centra handlowe pełne są rozwrzeszczanych dzieciaków. Najgorsza jest sama Wigilia w samotności, gdy do głosu dochodzą uczucia, a najbliżsi są daleko. Święta prawosławne tak naprawdę niewiele różnią się od tych katolickich. I tu, i tam wszystko obchodzi się z uczuciem i dbałością o pamięć o najbliższych. A puste miejsce przy stole potrafi skruszyć nawet najtwardszy głaz. Zaoszczędzone w czasie pracy dodatkowej pieniądze pozwalają naszym ukraińskim sąsiadom odłożyć nieco grosza na prozaiczne potrzeby, a także zrobić prezenty dla najbliższych, na święta spędzane już za wschodnią granicą. Nie każdy w nawale obowiązków może pozwolić sobie na daleką podróż do domu, czasami trzeba ograniczyć się jedynie do wysłania paczki dla najbliższych drogą pocztową i przełożyć świętowanie na bliżej nieokreślony czas. Praca znowu zwycięża, choć serce rwie się w rodzinne strony. Życie obywatela Ukrainy w Polsce to ciągłe funkcjonowanie w rozdarciu.